kamariku

Chilidúģu: Sive Tractatus Linguæ Chilensis · pp. 617

havestadt-1777 №179

Camaricu

definición · según la fuente, en latín

munuscula e.g. ova, gallinæ, agnus, & similia, quæ dant Hispanis et Patribus Missionariis, quando eos adeunt præsertim prima vice: & ægerrime ferrent, si quis ea, quæ offerunt, non admitteret; & est eorum modus petendi, & contractus innominatus do ut des: nam semper sperant & expectant plus quam dederint; nec unquam desinunt petere plura & plura; et si ultimum ipsis negetur, quamvis anteriora omnia eaque multa & abundanter acceperint; abeunt tristes, nec sunt contenti; quare expedit ex ipsis quærere, quid petant, quid cupiant, desiderent; & eo usque urgere, donec omnia dixerint. quibus omnibus patienter auditis aliqua negare excusando; & aliqua concedere: at semper dare plus quam valuerit, id quod attulerunt & dono dederunt; & solum hac ratione discedunt læti & contenti; secus autem P. Missionarius apud illos audit avarus, &c. 498. 642

significado

  • españolPequeños obsequios, por ejemplo, huevos, un cordero o cosas similares, que dan a los españoles y a los padres misioneros cuando van donde ellos, sobre todo por primera vez, y no aguantan si alguien no recibe eso que ofrecen, y es su modo de pedir y también un acuerdo tácito de ‘doy para que des’, pues siempre esperan más que lo que hayan dado, y nunca dejan de pedir más y más, y si se les niega esto último, aunque hayan recibido anteriormente muchas otras cosas, se alejan tristes y no están satisfechos por lo cual se aprestan a buscar por sí mismos lo que piden, lo que desean y anhelan, y así presionan hasta conseguir todo lo que pidieron. Y la manera para que se alejen contentos y felices es escucharlo todo pacientemente, excusarse de negar alguna cosa y de conceder alguna otra, pero siempre dar más de lo que valga lo que ellos trajeron como regalo. En caso contrario, el padre misionero oye que entre ellos es llamado avaro. 498. 642

nota

Sección 693 de Pars Quarta.
fuente original
row 179 | page 617 | section 693 | Camaricu | Pequeños obsequios, por ejemplo, huevos, un cordero o cosas similares, que dan a los españoles y a los padres misioneros cuando van donde ellos, sobre todo por primera vez, y no aguantan si alguien no recibe eso que ofrecen, y es su modo de pedir y también un acuerdo tácito de ‘doy para que des’, pues siempre esperan más que lo que hayan dado, y nunca dejan de pedir más y más, y si se les niega esto último, aunque hayan recibido anteriormente muchas otras cosas, se alejan tristes y no están satisfechos por lo cual se aprestan a buscar por sí mismos lo que piden, lo que desean y anhelan, y así presionan hasta conseguir todo lo que pidieron. Y la manera para que se alejen contentos y felices es escucharlo todo pacientemente, excusarse de negar alguna cosa y de conceder alguna otra, pero siempre dar más de lo que valga lo que ellos trajeron como regalo. En caso contrario, el padre misionero oye que entre ellos es llamado avaro. 498. 642 | LATIN: munuscula e.g. ova, gallinæ, agnus, & similia, quæ dant Hispanis et Patribus Missionariis, quando eos adeunt præsertim prima vice: & ægerrime ferrent, si quis ea, quæ offerunt, non admitteret; & est eorum modus petendi, & contractus innominatus do ut des: nam semper sperant & expectant plus quam dederint; nec unquam desinunt petere plura & plura; et si ultimum ipsis negetur, quamvis anteriora omnia eaque multa & abundanter acceperint; abeunt tristes, nec sunt contenti; quare expedit ex ipsis quærere, quid petant, quid cupiant, desiderent; & eo usque urgere, donec omnia dixerint. quibus omnibus patienter auditis aliqua negare excusando; & aliqua concedere: at semper dare plus quam valuerit, id quod attulerunt & dono dederunt; & solum hac ratione discedunt læti & contenti; secus autem P. Missionarius apud illos audit avarus, &c. 498. 642