PANUCAR
Diccionario etimolójico de las voces chilenas derivadas de lenguas indígenas americanas
lenz-1904
№1010
panucár
definición
panucár, vulg. - comer harina tostada seca. [Centro i Sur].
derivados
I. panúco, m. - vulg. - el puñado, la cucharada de harina tostada, tal como se echa a la boca.
II. panucón, m. - vulg. - = panuco.
variantes
panuncar; Cañas 43.
etimología
mapuche, Febrés: panun, panun, panunntun: comer harina tostada, o pan u otra cosa, a secas, sin otra cosa. | Derivacion mapuche en ca: panucan panuncan.
› fuente original
:{{*}} '''panucár''', {{a|vulg.}} - comer harina tostada seca. [Centro i Sur].
:VARIANTE: '''panuncar'''; {{may|Cañas}} 43.
:DERIVADOS: I. '''panúco''', {{a|m.}} - {{a|vulg.}} - el puñado, la cucharada de harina tostada, tal como se echa a la boca.
:II. '''panucón''', {{a|m.}} - {{a|vulg.}} - = panuco.
:ETIMOLOJÍA: mapuche, {{may|Febrés}}: ''panun'', ''panun'', ''panunntun'': comer harina tostada, o pan u otra cosa, a secas, sin otra cosa. | Derivacion mapuche en ''ca'': ''panucan'' ''panuncan''.